My Narodowcy, szczególnie uroczyście, poważnie, lecz z dumą święcić musimy dzień, w którym myśli nasze zwracają się ku nieżyjącym, poległym w walce o Polskę i polskość kolegom.

Wiele już tych nazwisk, które dzisiaj są symbolami walki, pełnej ofiar i poświęcenia, która w walce może mieć tylko jedno zakończenie – zwycięstwo. Bo walka, w której bierze cały Naród, w której giną przedstawiciele wszystkich jego warstw, tylko zwycięstwem kończyć się może.

Wy już odeszliście, ciała Wasze w proch się rozsypały, lecz czyny Wasze i poświęcenie żyć będą wśród nas zawsze.

Spoczywajcie w pokoju Koledzy.

Czołem Wielkiej Polsce!

Omnípotens sempitérne Deus, qui nos ómnium Sanctórum tuórum mérita sub una tribuísti celebritáte venerári: quæsumus; ut desideratam nobis tuæ propitiatiónis abundantiam, multiplicatis intercessoribus largiaris.

Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

Amen.